آدم وقتی چند وقت نمی نویسه انگاری تنبل می شه و دیگه حوصله آپ کردن نداره !! به هر حال روزگار من و پرنیان می گذره و دخملی در حال رشده . البته فقط طولی چون روزبه روز لاغرتر می شه .ولی خوب از نظر فکری هم خیلی تغییرات داره و به وضوح می تونم اونارو ببینم . کلی حاضر جواب شده و من می تونم بفهم دیگه حرف زدنش با فکره . در ضمن دخملم خیلی هم مودب و پاستوریزس و دائم از مامانش ایراد می گیره . البته فکر بد نکنید من بی ادب نیستم ولی باید حسابی مبادی آداب حرف بزنم . مثلا نباید بگم آره حتما باید بگم بله چون فوری اخمای پرنیان می ره تو هم و میگه مامان چی گفتی ؟ باید بگی بله نه آره . یا مثلا اگه از دهنت بپره هان دیگه هیچی کلی برات فلسفه می بافه . هفته پیش که پرنیان سرما خورده بود بهش می گفتم بیا دماغت رو بگیرم می گفت دماغ حرف بدیه باید بگی پرنیان جون بیا بینی ات رو بگیرم !!! اینو مرتب تاکید می کنه : مامان وقتی می خوای منو صدا کنی بگو پرنیان جون نگو پرنیان !!! می گه مامان وقتی آدم می خواد غذا بخوره نباید دهنش صدا بده و ملچ مولوچ کنه (صداشو در میاره ) باید دهنتو ببندی و بدون صدا غذا بخوری و با دهن پر حرف نزنی . خلاصه که دخترم خیلی دقیقه و گاهی این دقتش منو می ترسونه !!! و محدودم می کنه !!!!

پرنیان به زبان انگلیسی و نقاشی هم فوق العاده علاقه منده و خیلی دوست داره یاد بگیره . خصوصا انگلیسی و معمولا ازم سوال می کنه که هر چیزی انگلیسیش چی میشه . یه روز اومده میگه مامان موهای من short hair هستش ولی موهای تو long hair ، یا مداد رنگیهاشو آورده ازم می پرسه what color is it  . یه دفعه ازم پرسید وات ایز یور نیم ؟ منم اسم و فامیلم رو گفتم . اونوقت می گه مامان مگه من ازت لست نیمتو پرسیدم که فامیلیتو می گی ؟ اگه ازت پرسیدم وات ایز یور لست نیم باید فامیلیتو بگی !!! خلاصه که دخملی منو به فکر انداخته که یه ذره برم کلاس زبان تا نکنه جلوش کم بیارم !! شعراشو هم خیلی خوب حفظ می کنه . مثلا شعری که برای شب یلدا مهد بهشون داده بود به همه مامانا گفته بودن تو خونه با بچه ها کار کنن . من از مربیشون خواستم متن شعرو به منم بده تا به پرنیان یاد بدم که مربیش گفت پرنیان همه رو بلده و نیاز به تمرین نداره (خدا رو شکر ) .

پ .ن 1: دوستای خوبم می دونم چیزهایی رو که نوشتم همه بچه ها بلدن . اینا رو اینجا می نویسم که برای پرنیان بمونه و بدونه چه چیزهایی رو تو چه سنی یاد گرفته .

پ . ن 2 : دختر خوبم ، پرنیان نازم شاید تو یه بچه عادی باشی با هوش و استعداد معمولی مثل اکثر بچه ها . ولی عزیزم بدون که من با کوچکترین یادگیری تو ، کوچکترین تغییر تو یه دنیا شاد می شم ، ذوق می کنم و بال و پر می گیرم . تو ثمره زندگی من هستی تو ریشه در روح و روانم داری . تو همه قلب منی ، تو همه امید و آرزوی منی . هیچوقت دلم نمی خواد به کاری مجبورت کنم . دوست دارم اون کاریو انجام بدی که شادت کنه و بهت آرامش بده . تو الان کلاس موسیقی بلز هم می ری ولی اینقدر که به نقاشی علاقه داری با موسیقی حال نمی کنی . من میسپارمت به خدای بزرگ و مهربون و برات دعا می کنم همیشه موفق باشی . خدا رو همیشه و همیشه شاکرم برای داشتنت گل من .