اینروزها پرنیان حسابی با سرما خوردگی درگیره و تا یه ذره جون می گیره دوباره مریض می شه . حال و هواش حسابی به هم ریخته و بدجور بهانه گیر شده . شبها مرتب کابوس می بینه و با گریه از خواب می پره و این منو حسابی کلافه کرده . واقعا به هم ریختم . از اینکه کاری از دستم بر نمی یاد تا براش انجام بدم خیلی احساس زجر می کنم . شنبه که بردمش دکتر گفت که سرما خوردگی ویروسی هست و بیشتر از اینکه نیاز به دارو داشته باشه نیاز به مراقبت داره و گفت که باید توی خونه بمونه و مهد نره . البته پرنیان از سه شنبه گذشته مهد نرفته ولی بالاخره که چی ؟؟؟؟ باز باید بره و همون آش و همون کاسه ! امروز که بعد چند روز می خواسته بره مهد کلی بهانه گیری کرده و آخر سر هم با نارضایتی رفته . من و باباش اینروزها تمام سعی مون رو می کنیم محیط خونه را براش شاد کنیم و حسابی به دلش راه بیایم بلکه این کابوسها دست از سرش برداره و آرامش بگیره ولی انگار فایده نداره ! هرشب پرنیان با گریه از خواب بیدار میشه و مدتی طول می کشه تا آروم می شه . این بی خوابیها من و همسرمو که آدم بزرگیم از پا انداخته وای به حال یه بچه . وقتی می بینیم چشمای قشنگ دخترم بی رمقه جیگرم کباب می شه . دکترش می گفت از یکسال و نیم به بعد کابوسهای شبانه برای بچه ها هست ولی من فکر می کنم این حالت خیلی عادی نیست . البته از رواننپزشک کودک براش وقت گرفتم ولی از شما دوستان خوبم می خوام اگه تجربه ای دارین بهم بگین . شاید کمکمون کنه .